David Sedaris' bundel van korte verhalen is grappig. Dat is het verkoopargument dat overal wordt verkondigd. De Amerikaan Sedaris is razend populair bij BN-ers tot aan talkshow-gigant David Letterman.
Voor mij was dit de eerste kennismaking met de absurdistisch gewone schrijver. Het vervelende was dat de aanbeveling van Marc Marie Huijbrechts, "Ik zeg nooit 'dit moet je lezen', maar dit moet je lezen", voor mij het boek als een dagboek van Marc Marie deed lezen. Want het heeft de maniertjes die Marc Marie ook heeft, die verwondering over de kleine dingen in het leven, het nichterige stereotype 'ik speelde met barbies, mijn broers waren lompe gorilla's' en dat maakte de verhalen er niet beter op. Maar ook zonder dat het leek alsof de cabaretier als voice over aanwezig was, is het een grappig boek (dus toch!). Ik heb ooit eens iemand horen zeggen 'ieder gezin is een beetje disfunctioneel' en dat stelt gerust. Sedaris' familie is voor velen herkenbaar disfunctioneel en absurd tegelijk, en dat geeft elke lezer een goed gevoel.